Mara Rah Makon

آغاز راهم چون به عشق تو رقم خورد با من بمان تا انتها مرا رها مکن در این سیاهی ای خدا مرا رها مکن ای آشنا بی آشنا مرا رها مکن با این هوا عمری نفس کشیدم ای خدا میمیرم اینجا بی هوا مرا رها مکن چو کشتی شکسته ای که غرق می شود به حال خویش ناخدا مرا رها مکن چو رود جاریم مگر تو مقصدم شوی به دشت های ناکجا مرا رها مکن مرا رها مکن چو برگ زرد کوچکی به زیر پای بادها مرا رها مکن مگیر مهر خویش را ز باغ باغبان خدای من در این هوا مرا رها مکن اگر چه عاشق کسی به غیر تو شدم ولی به جرم این خطا مرا رها مکن