Negara

نگارا نگارا مرو از برم به فصل شکفتن مکن پرپرم همه هستی من ز عشق تو سوخت مزن تیشه بر ریشه و پیکرم خیال رخت گشته رویای دل شده غرق مهرت سر و پای دل چو عاشق شدم خو شدم سوختم دلم وا دلم وا دلم وای دل به جادوی چشم تو شیدا شدم ز خود گم شدم در تو پیدا شدم من آن قطره بودم که با موج عشق در آغوش مهر تو دریا شدم نگارا نگارا مرو از برم به فصل شکفتن مکن پرپرم همه هستی من ز عشق تو سوخت مزن تیشه بر ریشه و پیکرم به دنبال خود در سراب فسون کشیدی دلم را به دریای خون تو رفتی و من مانده ام با غمت گرفتار رنج و عذاب و جنون کجا ماندی ای لیلی قصه ها که مجنون شده کوهی از غصه ها برو ای کبوتر به یارم بگو فتادم ز پا بی وفا بی وفا گل گریه روید ز چشم ترم ندانی چه آورده ای بر سرم فتاده به دوشم غم روزگار دلم گشته بازیچه ی انتظار نگارا نگارا مرو از برم به فصل شکفتن مکن پرپرم همه هستی من ز عشق تو سوخت مزن تیشه بر ریشه و پیکرم