Bakhshayesh

دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم رای او دیدمو رای کژ خود افکندم نای او گشتمو هم بر لب او نالیدم او به دست منو کورانه به دستش جستم من به دست وی و از بی خبران پرسیدم ساده دل بودم و یا مست یا دیوانه ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم از ره دخنه چون دزدان به رز خود رفتم همچو دزدان ثمن از گلشن خود میچیدم شمس تبریز که نور مه و اختر هم از اوست گرچه زارم ز غمش همچو هلال عیدم او به دست منو کورانه به دستش جستم من به دست وی و از بی خبران پرسیدم ساده دل بودم و یا مست یا دیوانه ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم ترس ترسان ز زر خویش همی دزدیدم دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مست بخشایش او گشتمو جان بخشیدم