Aghaghi

دستای تو جای امنه زیر بارون مثل طاقی اعتماد بازوانت از یه دنیا مونده باقی تو به شکل خلوت من پر جذبه پر رازی تو دو نقطه از یه خطی از ستاره به اقاقی از ستاره به اقاقی یه شکوهی داره داره رستن که نگو یه غمی داره شکستن که نپرس یه هوایی داره حرفات که نگو حصرتی داره گسستن که نپرس خواستن تو خواستن بچگیا نیست تو رو داشتن که به این سادگیا نیست خواستن تو خواستن بچگیا نیست تو رو داشتن که به این سادگیا نیست یه حنا بود یه اقاقی زیر چتر بچگیها دو پریچه که میخواستیم توی خواب خستگیها براشون چه رختا دوختیم براشون چه گیسها بافتیم ما چه خوابی دیده بودیم خواب آب تشنگیها خواب آب تشنگیها رخت اون روز حالا قد ما که نیست حرفی از اقاقی و حنا که نیست داشتن تو حالا ناممکن و دور شعر من هم مثل اون وقتا که نیست خواستن تو خواستن بچگیا نیست تو رو داشتن که به این سادگیا نیست خواستن تو خواستن بچگیا نیست تو رو داشتن که به این سادگیا نیست