Telo

نمیتونم خِرِ کسیو بگیرم وقتی خودم کل اکیپارو دیدم همه چی کشیدم همه جا چرخیدم دادنِ اون که نمیدادو دیدم مواد زدن رفیقامو دیدم وقتی یه بط الکلو توو سه شماره میرم وقتی همه تِلوهامو دیدن نمیتونم خِر کسیو بگیرم به خودمم حال نمیده هر عقب مونده ای روم فاز بگیره همه رفتن ممدرضا دراز کشیده نمیره، میره آسته میره دنبال چی‌ ان آدما یکی میشه من یکی تو، شانسه دیگه احتمال میدم دیر اَ پا دراد چون میخواد بیاد انتقام بگیره اینجا به قهرمانا مدال نمیده با این ها شاید منو یه رو بی نقاب ببینه اینجا همش ساختگیه اینجا آدم فقط مجبوره مات بشینه کسی به کسی راست نمیگه ماشین و خونه داشتن اینجا فانتزیه جالب اینه زبون منو توئه گاو یکیه توو خیابونا بودم با بی پولا بودم با خوبا بودم با اونا که خودشونو با کارد میخارونن توو جوبا بودم با اونا بودم اما من اَ اونا نبودم من اَ اونا نبودم نگا جوونا عمودن فردا چی میشه رو اَ کجا بدونم یه نسلِ یه نسل نمیتونن درس نمیدین که درس نمیخونم حاجی نگا همه دیوونن حاجی همه درگیر شرمندگیشونن حاجی اینا بچه هامونن حاجی حاجی بگین دس بجنبونن جوونشون مثِ دس گل اومد امروز دارن مُردشو توو قبر میخوابونن حاجی حالِ یه ایران بدِ هرچی داشتیمو شکافتنش حاجی دزد اَ ایران زیاد زده چی میشد اگه سرجاش میذاشتنش باز حال ما خوب میشد اگه باز محکوم، محکوم میشد ما خیلیامون این نیسیم گاهی منِ توو منوتو مجبور میشد