Norooz

بیا بیا دلبرُو که مو قربون تو شُم دنیا دو روزه بیا مکن شو روز مُو خورشید مُو صبح نوروزه دیدی چطور مانند اُو یک سال برفت سال نو اومد یک سال چونو تندِ برفت که پنِداری همین دیروزه آی بیا که نوروزه دنیا دو روزه تا آدمی جون دلُم چشمون خُو وَرسُوزه بینه که قد تو کمُون و پشت مو قوزه بیا بیا اَفتُو غروب شد پشت کوه کم کم او شُو شد بیا که باز سر زد ز کوه ماه همچونو یکهو مَهتُو شد بُر چه چُنی بر چه چونو این چونی مَبُو دلبرو که مو این جور که میبینی زمونه سال به سال کهنه و نو شد آی بیا که نوروزه دنیا دو روزه تا آدمی جون دلُم چشمون خُو وَرسُوزه بینه که قد تو کمُون و پشت مو قوزه بیا بیا با هم برم بند دره یا چاره بالا مگو صبا دیره صبا ورخِه بیا تا برم حالا در آن دره دور از همه بی همهمه خرم وخندان دور از شر و شور و شره با شرشر اُو کنم لالا آی بیا که نوروزه دنیا دو روزه تا آدمی جون دلُم چشمون خُو وَرسُوزه بینه که قد تو کمُون و پشت مو قوزه تا آدمی جون دلُم چشمون خُو وَرسُوزه بینه که قد تو کمُون و پشت مو قوزه