Tekrar

وقتی داشت میرفت اون آروم بود هوا خیس نم نم بارون بود آخرش همیشه قصه ها نمیشه نمیرفت مگه قانون بود ؟ این خونه پره خاطراته خونه خالی از صداته قرص خواب میخورم گیج و تاب میخورم خوابیدن یه راهه نجاته گریزون ز مردم شدم عشق دست چندم شدم ؟ اینجا خونه ی من نیست من تو اتاقم گم شدم روزی صد بار مگه میشه مرد خاطراتو نشست دوره کرد اون که از اول و آخرش درده از هر طرف درده درد منظومه ی چشماتو اون جنگل موهاتو سجاده ی دستاتو از خونه ی من ببر کویر لوت حرفاتو این خالی ترین جاتو خاطراتو خاطراتو از خونه ی من ببر یه وقتایی مثه دیوونه ها سر میز دوتا بشقاب میذارم نصفه غذامو ول میکنم جاش قرص اعصاب میذارم تو این خونه لعنتی یه نفره کم میارم گوشیمو برمیدارم و شب یه عالم آدم میارم شلوغ میشه دور و برم همه میریزن رو سرم تازه توی شلوغیا به تنهاییم پی میبرم گیییییییجه سرم گیییییییجه سرم منظومه ی چشماتو اون جنگل موهاتو سجاده ی دستاتو از خونه ی من ببر کویر لوت حرفاتو این خالی ترین جاتو خاطراتو خاطراتو از خونه ی من ببر