Jane Mani

جانِ منی جانِ منی جانِ من آنِ منی آنِ منی آنِ من شاهِ منی لایقِ سودای من قند منی لایقِ دندان من ای رسن زلفِ تو پابند من چاهِ زنخدان تو زندانِ من دست فشان مست کجا میروی پیشِ من و ای گلِ خندان من نور منی باش در این چشم من چشمِ من و چشمه حیوانِ من گل چو تو را دید به سوسن بگفت سروِ من آمد به گلستانِ من جانِ منی جانِ منی جانِ من آنِ منی آنِ منی آنِ من شاهِ منی لایقِ سودای من قند منی لایقِ دندان من از دو پراکنده تو چونی بگو زلفِ تو و حال پریشانِ من دست فشان مست کجا میروی پیش من آ ای گلِ خندانِ من نور منی باش در این چشم من چشمِ من و چشمه حیوانِ من گل چو تو را دید به سوسن بگفت سروِ من آمد به گلستانِ من جانِ منی جانِ منی جانِ من آنِ منی آنِ منی آنِ من شاهِ منی لایقِ سودای من قند منی لایقِ دندان من