Hamoonam

من همونم که همه میگن دیوونست همه فکر فردا من هنوز میگم دیروز هست کسی‌ که هیچی‌ تجربه نمی‌شه براشو بعد شلاقم راه میره باز بیرون مست میبینمت هنوز شبا تو خوابم همیشه هم تنهام بستست دره اتاقم همونی که الان به هیچ جا نرسیده میدونم خودم پس نگو الان کجام یه دیوونه که خیره می‌شه شبا به عکس یه دیوونه که هرجا می‌خوام نباشه هست ولی‌ انقدر تو مستی رویاتو کشیدم که همه بهم میگم یه نقاش مست من همونم که اگه برام قصه شب نگن خوابم نمیبره با یه چشم بهم زدن یه دیوونه که حتی صد نفر دیگه بیان نمیگیرن برام جا اون عشق اوّلم همونم که شبا تنهایی‌ تا صبح می‌تونم بات زیر بارون بمیرم همونم که اگه فردا بیاد این راهو من بدون تو با اون نمیرم همونم که بعد دعوا میاد پیشت چون می‌تونم تو بغلت آروم بگیرم ولی‌ خاطراتت جا موند پیشم لعنت به خیابونای این شهر همونم که شبا تنهایی‌ تا صبح می‌تونم بات زیر بارون بمیرم همونم که اگه فردا بیاد این راهو من بدون تو با اون نمیرم همونم که بعد دعوا میاد پیشت چون می‌تونم تو بغلت آروم بگیرم ولی‌ خاطراتت جا موند پیشم لعنت به خیابونای این شهر نگو میخوای‌ بری نگو میخوای‌ خاطره شیم نگو اون روزامون برنمیگرده واسه چی‌ من همونم تو خوابو بیداری میمیره برات همون که یه روز دره گوشش گفتی‌ عاشقشی هنو همونم من که چشماتو میبینم میاد زبونم بند سرنوشت رد شدش از روم عمدا انگار می دیدم که میری یه روز ا اون اول همونم که شدم تنها یهو نمیتونم برم بی‌تو فردا جلو باهم قاطی‌ شدن رنگا یهو ولی‌ ازت می‌خوام بدی بهم تنها یه قول اگه قدم زدیم زیر چترایه بازمون اگه باهم کشیدیم رو برفا دراز آروم اگه نرقصید این دنیا به سازمون قول بده بمونه این حرفا یه رزامون گفتی‌ بهتره تنهایی‌ واسمون اگه سوختی پیشم مثل پروانه خاص بمون قول بده فقط یاد من باشی‌ وقتی‌ خیر میشی‌ هرشب به ابرای آسمون همونم که شبا تنهایی‌ تا صبح می‌تونم بات زیر بارون بمیرم همونم که اگه فردا بیاد این راهو من بدون تو با اون نمیرم همونم که بعد دعوا میاد پیشت چون می‌تونم تو بغلت آروم بگیرم ولی‌ خاطراتت جا موند پیشم لعنت به خیابونای این شهر همونم که شبا تنهایی‌ تا صبح می‌تونم بات زیر بارون بمیرم همونم که اگه فردا بیاد این راهو من بدون تو با اون نمیرم همونم که بعد دعوا میاد پیشت چون می‌تونم تو بغلت آروم بگیرم ولی‌ خاطراتت جا موند پیشم لعنت به خیابونای این شهر