Tardide Raftan

آه ای تردید رفتن گاهی دامن نگیر آه ای بی ردپایی گامی از من نگیر من تا سخن راهی ام من تا سحر در شتابم چون نور از فرط خورشید تاریکی برنتابم سر کن این تشنگی را آبی جز تشنگی نیست دل کندم از فسردن این مردن زندگی نیست