Tehran

دریا درست کردم تو این شهر از بس که چشمام بی تو تر شد انقد نشستم گریه کردم این خونه دریای خزر شد دیوونگی کردی که رفتی من عاشقت بودم روانی داغونم عین آدمی که برگشته از جنگ جهانی حتی نمیتونی بفهمی بی تو چه حالی دارم الان من گفته بودم بی تو واسم مثل جهنم میشه تهران دیگه ازم چیزی نمونده از دور معلومه مریضم داغون شدم از فکر اینکه الان به کی میگی عزیزم بعد از تو هر جایی که رفتم یادت منو شکنجه میداد دیگه نمیرم بام تهران دیگه نمیرم برج میلاد