From Eastern Lands

تو را نادیدن ما غم نباشد که در خیلت به از ما کم نباشد من از دست تو در عالم نهم روی ولیکن چون تو در عالم نباشد تو با ناز به صد راز کنی اندر سرم صد قصه آغاز من آن باز، من آن باز کنم من در هوایت بال و پر باز بیا بار سفر بندیم ازین دشت زمستون باز سوی این خونه برگشت بیا تا قصه ها گویم برایت که دوران جدایی دیر بگذشت