Naji

گفت عاشق شده ام بغض مرا باور کن که در آغوش من اندوِه قفس نیست ولی عشق می خواست و نفرت به تنم می انداخت عاشقی چرخه انسان و هوس نیست ولی تن عریان شده ای بودم و از شرم حیات نفسم حبس ترین حادثه ممکن بود خفقانی که مرا دور خودش می پیچید همه مرداب پُر از خشم ولی ساکن بود تَرک می کرد مرا آنچه به من باور داد که همه باور من سوخت و خاکستر شد مُهر بستن به لب امروز خودش هم دردی ست اعتمادی که فرو ریخت و هی بدتر شد همه فریاد شدم از غم تنهایی خود که تَعَرض نکند هیچ کسی بر بدنم همه زخم است تنم زخم تبرهایی که شده مجموعِ همین آدم سنگی که منم شده ام جسم غریبی که ورای بودن رنج ها می کشم و مُهر لبم دوخته است من همانم که به دنیای شما مشکوکم و تنم در قفس رابطه ها سوخته است تَرک می کرد مرا آنچه به من باور داد که همه باور من سوخت و خاکستر شد مُهر بستن به لب امروز خودش هم دردی ست اعتمادی که فرو ریخت و هی بدتر شد