Dastmarizad

بخند که خنده ات آرام بَرَد از دلِ دیوانه‌م بخند که خنده ات آب‌یست بر این آتش جانم برقص که دنیا بر من‌و تو جز جفا نکرده بخند که شاید این عشق ما را دوای درده دستمریزاد عشق خانه ات آباد عشق مستی و دیوانگی دادی مرا یاد عشق زیبای منی یارم از عشق چه سرشارم ای نورِ جهانم تو ای یارم و دلدارم در بندِ تو کامم خوش هر لحظه کلامم خوش خوش آمدی ای خوشرو دیدار و سلامم خوش دستمریزاد عشق خانه ات آباد عشق مستی و دیوانگی دادی مرا یاد عشق