Namoos

با هر سرفه دلم آتیش میگیره با لبخند یه بچه خوب میشم منه بی کس فقط سالی دو سه روز برای بعضیا محبوب میشم یه عالم یادگاری دارم از جنگ دو تا ترکش امونم رو بریده دلم می سوزه واسه اون دلی که بهاری توی تقویمش ندیده نگاه یه غریبه یه شب کابوس من شد میون کفر و ایمان یه جنگ تن به تن شد نتونستم بخوابم نتونستم بخندم نشد چشمامو راحت رو این بلوا ببندم کی می دونه که من چی کشیدم کسی درد منو باور نداره همه میگن دلش دریاست اما دل من غرق موج انفجاره من از دریا همیشه موج دیدم به کی باید بگم از حال و روزم یه عمره سرنوشتم سوز و سازه همیشه ساختم تا که بسوزم نگاه یه غریبه یه شب کابوس من شد میون کفر و ایمان یه جنگ تن به تن شد نتونستم بخوابم نتونستم بخندم نشد چشمامو راحت رو این بلوا ببندم میپیچه تو سرم رد مسلسل تنم تزئین شده با زخم و تاول پر از حرفم ولی حرفی ندارم شاید تقدیرم این بوده از اول یه با غیرت نمیتونه ببینه تن ناموسشو میکشند از عمد هنوزم با همین پاهای خسته سر ناموس دنیا رو حریفم سر ناموس دنیا رو حریفم