Nothing Will Get Better

یکی مثل تو که میره ، یکی مثل من می میره یکی شکل خدا ، هر چی داده یهو پس می گیره هوا روشن میشه ولی چرا دلت هنوز شبه و زندگیت توی گلوت ، هر روز نزدیکتر به لبه ِ بدت میاد از باورت ، هوای مرگ توی سرت می خوای تموم بشی مث آرزوهای پرپرت یکی مثل تو نمیاد گرم کنه این تن سردو اما من هر روز زنده تر که بیشتر حس کنم دردو تو پارک قلبمی که خون ازت میگذره تو رو ازم بگیرن ، راحتمو میبَره تو گوشه های لبی که با تو میشه خندید تو رو ازم بگیرن ، احساسمو میشه دید یکی مثل تو نمیاد و هیچ چیز بهتر نمیشه روزهای سختی میگذره ، باقی مونده هنوز ریشه کسی جاتو نمی گیره ، هیچ چیز آروم تر نمیشه که یک حس وحشی میگه هیچ چیزی بهتر نمیشه تا یک فرشته میرسه بعد از سالهای دراز و گوشه های لب تو دور از هم و بخنده باز ببین آفتاب هنوز گرمه ، نورش هیچ کمتر نشده اما خوب که فکر می کنی ، هیچ چیز هیچ بهتر نشده تو تسکین یه دردی که سالهاست با منه تو رو ازم بگیرن ، بنیانمو میکَنه تو قسمتی از چشمی ، که خواب با تو ممکنه تو رو ازم بگیرن ، تا صبح پلک نمیزنه