Eshghe Khosh Arayesh

ماه‌ترین ماه جهانم نفس باش به جانم در تب و تاب‌ و هیجانم گرفته زبانم عاشق و دیوانه ی آنم که با تو بمانم جان به لبم کردی بس که تو‌خونسردی رفتی که برگردی ماه شب من تویی ارامش آنکه شدم رامش عشق خوش آرایش تاب و‌تب من جان به لبم کردی بس که تو‌خونسردی رفتی که برگردی ماه شب من تویی ارامش آنکه شدم رامش عشق خوش آرایش تاب و‌تب من گشته ام نبود مثل تو نگرد اصلا نیست تو از آسمان افتادی مثه تو دلبر نیست گوهر توییو الماسم کنارت زیبا نیست جان به لبم کردی بس که تو‌خونسردی رفتی که برگردی ماه شب من تویی ارامش آنکه شدم رامش عشق خوش آرایش تاب و‌تب من جان به لبم کردی بس که تو‌خونسردی رفتی که برگردی ماه شب من تویی ارامش آنکه شدم رامش عشق خوش آرایش تاب و‌تب من