Darya Del

دلم دریا ست ساحل ها کجایید دلم ره جو ست منزل ها کجایید رسوم دلبری اموختم من شماراجویم ای دلها کجایید لب دریا صفای روح وجان است دل دریا جهان بیکران است خورد موجی سر موج دگر را ولی دریا روان است وروان است مرا بر روی دریا منزلی هست مرا از کشت دنیا حاصلی هست به دریا میزنم دل تا بداند که اندر ساحلش دریا دلی هست همه مانند ما شیدا نیاییند بهار وتیر مر یکجا نیایند مگر دریادلی را برد دریا دگر مردم لب دریا نیایند