Khooshe Chin

من که فرزند این سرزمینم در پی توشه ای خوشه چینم شادم از پیشه خوشه چینی رمز شادی بخوان از جبینم قلب ما بود مملو از شادی بی پایان سعی ما بود بهر آبادی این سامان خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن همره دلبران خوشه چیدن از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن گه از این سو به آن سو پریدن برپا بود چشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز در کشور سبزه و گل با شورو شعف نغمه کن ساز قلب ما بود مملو از شادی بی پایان سعی ما بود بهر آبادی این سامان خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان