Geryeh

وقتی ابرای سیاه آسمون شهرمو می پوشونه از کنار پنجره شیون باد می پیچه توی خونه وقتی بارون می شینه روی فرش سبزه ها ول من گریه می خواد همه جا رنگه شبه واسه مرگ لحظه ها دل من گریه می خواد دیگه از سکوت سرد کوچه ها دل من خسته شده مثل اون روزا می خوام داد بزنم که لبم بسته شده آخه من همونم از مرداب پیر براتون قصه دل خونده بودم می خواستم یه روز به دریا برسم که حالا زندونی هر نفسم من اسیر قفسم توی شهر آشنا یه غریب بی کسم هوس خنده نمونده رو لبام مثل یک صخره سردن آدما خبر از خوندن یک ترانه نیست خاک مرده پاشیدن رو صحنه ها نه سوالی نه جواب همه جا رفته به خواب دل من گریه می خواد مستی و عشق و امید همه شد نقش بر آب دل من گریه می خواد دل من گریه می خواد