نسیمه رزمیار خط مهاجرتی ائتلاف ملی فنلاند را کوبید: «باورنکردنی است»

نسیمه رزمیار (Nasima Razmyar)، نمایندهٔ پارلمان و معاون رئیس حزب سوسیال‌دموکرات فنلاند (SDP)، برنامهٔ مهاجرتی تازهٔ حزب ائتلاف ملی (Kokoomus) را سرد و غیرانسانی (kylmä ja epäinhimillinen) می‌داند. ائتلاف ملی این برنامه را جمعه ۲۴ مهر ۱۴۰۵ (۱۶ اکتبر ۲۰۲۶) به رهبری آته کالوا (Atte Kaleva)، یوکا کوپرا (Jukka Kopra) و پائولا ریسیکو (Paula Risikko) معرفی کرد.

رزمیار به‌ویژه از سخت‌تر شدن پیوستن خانواده (perheenyhdistäminen) و انتخاب پناهندگان بر اساس دین انتقاد می‌کند. به گفتهٔ او، این برنامه مردم را به «ما» و «دیگران» تقسیم می‌کند و هیچ فرقی با خط مهاجرتی حزب فنلاندی‌ها (Perussuomalaiset) ندارد.

جزئیات برنامهٔ مهاجرتی ائتلاف ملی را این‌جا بخوانید.

رزمیار با کدام بخش‌ها مخالف است؟

به گفتهٔ رزمیار، این سند پر از «پیشنهادهای سرد و غیرانسانی» است. تندترین انتقادهای او متوجه این سه پیشنهاد است:

• سخت‌تر شدن پیوستن خانواده؛
• کنار گذاشتن آموزش زبان مادری کودکان خارجی‌زبان؛
• انتخاب دقیق‌تر پناهندگان.

ائتلاف ملی پیشنهاد می‌کند که از این پس در انتخاب پناهندهٔ سهمیه‌ای، «توان سازگاری با جامعه و فرهنگ فنلاند» بیشتر سنجیده شود. آته کالوا، مسئول تهیهٔ برنامه، در گفت‌وگو با هلسینگین سانومات گفته بود دین می‌تواند یکی از معیارها باشد. نخست‌وزیر پتری اورپو (Petteri Orpo)، که خودش از ائتلاف ملی است، بعداً گفت که در برنامه نامی از دین برده نشده و به نظر او مناسب بودن، معیاری طبیعی برای انتخاب پناهنده است.

رزمیار می‌گوید: «وقتی به این سند نگاه می‌کنم، تقسیم پررنگ جامعه به ما و دیگران از آن می‌بارد. نگاهش به این‌که چطور به انسان‌های درمانده کمک کنیم، تصویر نسبتاً غیرانسانی‌ای از حزب و هدف‌هایش می‌دهد.»

او همچنین از شیوهٔ تبلیغ این برنامه دلخور است. به گفتهٔ او، برای نمونه تصمیم به لغو آموزش زبان مادری یا آموزش «فنلاندی به‌عنوان زبان دوم» (S2-opetus) بر نظر کارشناسان تکیه ندارد.

آیا این برنامه نژادپرستانه است؟

رزمیار می‌گوید: «با دنبال کردن اظهارنظرهای آن‌ها، هر سطر دومش این است که نژادپرستی را نمی‌پذیریم. بعد سندی می‌نویسند که روح اصلی‌اش تقسیم کردن آدم‌هاست.»

در پاسخ به این پرسش که آیا برنامه را نژادپرستانه می‌داند، می‌گوید: «عنصرهای زیادی در آن هست که آشکارا آدم‌ها را تقسیم می‌کند.» او به‌ویژه به فکر انتخاب پناهنده بر اساس دین یا منطقهٔ جغرافیایی اشاره می‌کند:

«این خلاف قانون اساسی ماست. اما از دید اخلاقی هم باورنکردنی است که چنین چیزی پیشنهاد شود. این شیوهٔ بسیار مشکوکی برای برخورد با انسان‌هاست. و این‌که هم‌زمان این پیشنهادها را بدهند و پلک بزنند و بگویند ما که نژادپرستی را نمی‌پذیریم، کل ماجرا را خیلی ساختگی می‌کند.»

با این حال، رزمیار کل برنامه را نژادپرستانه نمی‌خواند: «وقتی خودم به ادغام در جامعه (kotoutuminen) فکر می‌کنم، روشن است که باید مطالبه کنیم، اما باید چیزی هم بدهیم. سندی که فقط بگیرد و مطالبه کند و مطالبه کند، اما نتواند چیزی بدهد، هیچ فرقی با خط مهاجرتی حزب فنلاندی‌ها ندارد.»

به گفتهٔ او، اگر در سخنرانی‌های رسمی خوش‌آمد بگویند اما شرط‌ها را ناممکن کنند، این بحث صادقانه نیست.

سوسیال‌دموکرات‌ها خودشان چه می‌خواهند؟

حزب سوسیال‌دموکرات هم خط مهاجرتی‌اش را سخت‌تر کرده و می‌خواهد ادغام در جامعه الزام‌آورتر از قبل باشد. این حزب در اوت پیشنهاد داد که در آینده آموزش زبان می‌تواند شرط دریافت تأمین اجتماعی باشد.

رزمیار می‌گوید حزبش می‌خواهد ادغام موفق باشد: «آموزش زبان خوب لازم است، و فضایی در جامعه که مهاجران بتوانند در آن کار پیدا کنند.» به گفتهٔ او، مهم است جلوی شکل‌گیری جامعه‌های موازی (rinnakkaisyhteiskunnat) گرفته شود، از خشونت علیه زنان و دختران مهاجر پیشگیری شود و از حقوق زنان کوتاه نیایند.

ائتلاف ملی و سوسیال‌دموکرات‌ها در یک دولت؟

به این پرسش که آیا با این روند دو حزب در یک دولت جا می‌شوند، رزمیار می‌گوید اول باید انتخابات برگزار شود.

«اگر به سیاست اقتصادی و بازار کار ائتلاف ملی نگاه کنید، خیلی راست است. بعد خیلی از ما فکر می‌کنیم هنوز یک حزب فرهیخته (sivistyspuolue) آن‌جا باقی مانده است. صادقانه بگویم، وقتی چنین پیشنهادهایی داده می‌شود، و احتمالاً با نزدیک شدن انتخابات بیشتر هم می‌شود، این پرسش پیش می‌آید که چه چیزی از آن حزب فرهیخته باقی مانده است.»