وقتی کودکی غیبت های زیادی از مدرسه دارد، این وضعیت معمولا بر کل خانواده فشار می آورد. بر پایه پژوهشی در دانشگاه یوواسکولا (Jyväskylän yliopisto)، امتناع طولانی مدت از مدرسه به شیوه های گوناگون بر زندگی همه اعضای خانواده اثر می گذارد. این وضعیت در والدین نگرانی، بی اطمینانی و احساس ناکافی بودن ایجاد می کند.
آنچه بیش از همه والدین را خسته می کند، دشواری راهی کردن کودک به مدرسه است و نیز این بی اطمینانی که چگونه می توان از روز مدرسه و حضور کودک در مدرسه پشتیبانی کرد.
امتناع از مدرسه (koulukieltäytyminen)، یعنی دشواری های تحصیلی ناشی از اضطراب، علاوه بر غیبت های واقعی می تواند به شکل دشواری در بیرون رفتن از خانه در صبح ها، ماندن در مدرسه تا پایان روز یا شرکت در درس در کلاس نیز بروز کند.
در مصاحبه ها والدین اغلب می گفتند که با خود اندیشیده اند آیا برای کمک به فرزندشان به اندازه کافی تلاش کرده اند یا در آن وضعیت درست عمل کرده اند. با طولانی شدن مشکلات، برداشت والدین از اینکه والدگری خوب در چنین وضعیتی چه معنایی دارد، تغییر می کرد.پترا وسوری (Petra Vesuri)، پژوهشگر دکتری
ابزارهای محدود معلمان
والدین شرکت کننده در پژوهش از احساسات منفی خود مانند احساس گناه و شرم گفتند؛ احساساتی که امتناع کودک از مدرسه در آن ها برمی انگیخت.
وسوری توضیح می دهد: «بخشی از والدین بیش از هر چیز می کوشند زندگی روزمره پرفشار خود را تحمل کنند، چون راه حلی برای وضعیت نیافته اند. سرزنش خود و احساس ناکافی بودن رایج است، هرچند برخی والدین در مصاحبه گفتند که فعالانه به دنبال کمک رفته و با همه وسایل کوشیده اند وضعیت را حل کنند.»
والدینی هم هستند که مدرسه و جامعه را در این زمینه مسئول می دانند. جدا از خانواده ها، غیبت های طولانی مدت از مدرسه مشکل خود مدرسه ها نیز هست. تلاش می شود زود به غیبت ها رسیدگی شود، اما وضعیت ها می توانند پیچیده و طولانی باشند و در آن صورت لزوما یک دلیل یا یک راه حل واحد وجود ندارد.
وسوری می افزاید: «معلمان و دیگر متخصصان اغلب نهایت تلاش خود را برای حمایت از دانش آموزان و خانواده ها می کنند، اما در وضعیت هایی که دشواری های تحصیلی طولانی می شود و عوامل متعدد درهم تنیده در پس زمینه اثر می گذارند، ابزارها می توانند محدود باشند.»
افزایش غیبت های مدرسه در سال های اخیر بحثی را برانگیخته است درباره اینکه چگونه می توان رفاه کودکان و نوجوانان، همکاری خانه و مدرسه و کار چندتخصصی را تقویت کرد.
والدین هم به حمایت نیاز دارند
غیبت از مدرسه اغلب بیش از همه از منظر مدرسه یا دانش آموز بررسی شده است. بر پایه این پژوهش، توجه به تجربه های والدین نیز مهم است، چون دشواری های طولانی مدت تحصیلی کل خانواده را درگیر می کند.
وسوری می گوید: «بر پایه نتایج ما، درک این پدیده مستلزم توجه به تجربه های والدین نیز هست.»
بسیاری از والدین گفتند که به تدریج از سرزنش خود به سوی درک بهتر وضعیت کودک حرکت کرده اند. همزمان بخشی از والدین شروع کردند به زیر سوال بردن انتظارات محیط پیرامون و دفاع فعال تر از نیازهای فرزندشان.
به گفته پژوهشگران، درک تجربه های والدین می تواند به توسعه حمایت ارائه شده به خانواده ها، ساختن اعتماد والدین به عملکرد خودشان و تقویت همکاری خانه و مدرسه کمک کند. وسوری یادآوری می کند که حمایت از والدگری می تواند بخش مهمی از یافتن راه حل در وضعیت هایی باشد که حضور منظم کودک در مدرسه تهدید می شود.
افزایش آگاهی نیز مهم است. وسوری می افزاید: «متاسفانه اغلب والدین گمان می کنند تنها در خانواده آن ها چنین مشکلاتی وجود دارد و در نتیجه شرم می تواند مانع درخواست کمک در مراحل اولیه شود. با این حال اگر رفتن به مدرسه برای کودک سنگین است، حمایت زودهنگام نقش کلیدی دارد. آرزو نمی کنم هیچ پدر و مادری در چنین وضعیت هایی تنها بماند.»
این پژوهش بخشی از مجموعه رساله دکتری وسوری است که در آن دشواری های مربوط به غیبت از مدرسه از منظر والدگری بررسی می شود.
