Maro

خوش خرامان می روی ای جان جان بی من مرو ای حیات دوستان در بوستان بی من مرو این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش است این جهان بی من مباش و آن جهان بی من مرو وای آن کو اندر این ره می رود بی دانشی دانش راهم تویی ای راه دان بی من مرو شب ز نور ماه روی خویش را بیند سپید من شبم تو ماه من بر آسمان، بی من مرو دل شده یک کاسه ی خون به کنارم تو بمون به لبم داغ جنون مرو با دیگری اومده دیوونه ی تو به در خونه ی تو مرو با دیگری گر رود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو که مرا دیدن تو بهتر از ایشان، تو مرو مبُر از یار مبُر خانه ی اسرار مسوز گل و گلزار مکَن جانب هر خار مرو مکُن ای یار ستیزه دغل و جنگ مجوی هله آن بار برفتی مکن این بار مرو دیگری عشوه دهد عشوه ی او را مشنو دل و جانم به غم غصه مسپار و مرو دل شده یک کاسه ی خون به کنارم تو بمون به لبم داغ جنون مرو با دیگری اومده دیوونه ی تو به در خونه ی تو مرو با دیگری