Virani

تو چه کردی که من اینگونه زمین افتادم تو چه کردی که به آغوش خودم تن دادم کوچه بارانی و چشمان ترم بارانیست یعنی از دوری تو سهم دلم ویرانیست منم و چشم ترم هرشب از کوچه تو گریه کنان میگذرم کولی و در به درم، رو بپوشان تا نبینی که چه امد به سرم منم و چشم ترم هر شب از کوچه تو گریه کنان میگذرم باید از کوچه تو مثل طفلی بکشم دست خودم را ببرم . منم و گریه و دوری و غمی پنهانی منم و پرسه زدنهای شبی طولانی بی تو من با همه عالم و آدم قهرم من غم انگیزترین منظره این شهرم منم و چشم ترم هرشب از کوچه تو گریه کنان میگذرم کولی و در به درم، رو بپوشان تا نبینی که چه امد به سرم منم و چشم ترم هر شب از کوچه تو گریه کنان میگذرم باید از کوچه تو مثل طفلی بکشم دست خودم را ببرم