Asil Zadamoon

میگم نزن قید منو این قله ارزش نداره تنها نرو شبا صبحا میشه سرو جای پروانه میری تو پیله ترو میگم هنوز خدایی هست بیا زندگی بساز با رویایی گرم نوبتی هم باشه نوبت ماست که باس رد بشیم از تو این پیچهای تنگ چی میدونی از دلم از گلم از زدن تو دل مرگ از اینکه خیلی وقته مردی فقط اسمت هک نی روی تن سنگ ترس دارن شونه های خالی شهر دستی روشون نیست تو سایه های شب بلاتکلیفن توی تکرار تو این نقطه همه وصل میشن به هم همیشه همه چی عالی بود تا وقتی رویای رسیدن مسیرو کشت خوش اومدی به این زندگی عجیبه آدمی که داره دنیارو پشت اینجا همه دیو و پریا با همن هر کی هم هر جوره همین جور راحتن همینه که هست بکن قلادتو پس با ما بیا پیش بالایا عقده ای داری بالا بیار اینجا قصن قصه نمیگن نمی خوابن با این لالاییا لحظرو کردن زندگی نه که زندگی بکنن لحظشونو کم نکردن بچگی توی شهری که میداد این بوی خون رو شهرو دیدی از تو شیشه ها که شاید شیله نباشه تو پیله ها احمقی مگه کوری ها دلی نی وسط سینه ها اصیل میگی به من چون زدن همه به هم همه جوره نم نم شد دلم پر یه نزدیکی که از همه دوره ریه پر دود سینه سوز خوب قانون غارته پاره کنه توت همه بتاتو زنجیره پاتو رویای گنده که می خوابه با تو تو جای شلوغ دنبال شعور حاکمای این شهر دروغ بهت یاد دادن دل بشکن همینی که هست همونی که بود ما نمیمیریم لب ها امروز مارا خواهند گفت