Istadam

بگو تو این شبا دلت کجاست اگه که راهمون جداست مقصرش کی بین ماست بگو که دلخوشی تو باورت منم اسیر آخرت تو جنگ نابرابرت همین که فهمید پر از خواهشم دودمانم رفت بیرون زجر می کشم قلبم رو کشت تا زیر آوارش کشوند یه حسی پشت چشام بود اما اون نخوند ایستادی تو به مردنم راضی بشم از هم تو پاشیدی منو تا هر چی میسازی بشم خسته از این بازی بشم ایستادم تا یروزی بی طاقت بشه دلت که با بی رحمی خواست نبودنت عادت بشه از دست من راحت بشه حالا که وقت گفتنه دلت پر از بی حرفیه میگی هوای زندگیت بدجوری سرد و برفیه عذاب این روزای تو کاری که با من کردیه افتادنت به پای من همین مگه کم دردیه بگو مگه کم دردیه حالا تو افتادی به پام به بدترین حالت میری تو اون روزا اشک از چشام وایسادی پای رفتنت ندونستی نامردیه له شدن غرور تو همین مگه کم دردیه ایستادی تو به مردنم راضی بشم از هم تو پاشیدی منو تا هر چی میسازی بشم خسته از این بازی بشم ایستادم تا یروزی بی طاقت بشه دلت که با بی رحمی خواست نبودنت عادت بشه از دست من راحت بشه