در فنلاند قدرت خرید کم‌درآمدها کم و پردرآمدها زیاد می‌شود

قدرت خرید خانوارها در فنلاند دارد بهبود پیدا می‌کند — ولی نه برای همه. بر پایهٔ تحلیل تازهٔ لابوره (Labore)، مؤسسهٔ پژوهش کار و اقتصاد، این بهبود بسیار نابرابر پخش شده است: قدرت خرید کم‌درآمدترین دهک امسال هم ضعیف‌تر می‌شود، در حالی که پردرآمدترین دهک رشد می‌کند.

این فاصله از کجا می‌آید؟

به گفتهٔ لابوره، فاصله عمدتاً از این می‌آید که درآمد اسمیِ در دسترس در گروه‌های مختلف به شکل‌های متفاوتی تغییر می‌کند — نه از قیمت‌ها.

«قدرت خرید کم‌درآمدترین‌ها چند سال است ضعیف‌تر شده، و این مسیر در سال ۲۰۲۶ هم برنمی‌گردد. این تفاوت را قیمت‌ها توضیح نمی‌دهند، بلکه این واقعیت که درآمدها در گروه‌های درآمدی مختلف بسیار متفاوت تغییر می‌کنند.»

این را میلا نیوسولا (Milla Nyyssölä)، پژوهشگر ارشد لابوره، در اطلاعیهٔ این مؤسسه گفته است.

تحلیل لابوره دو گروه را نام می‌برد که وضعشان از بقیه بدتر است:

برای بسیاری از ما که در فنلاند زندگی می‌کنیم، دست‌کم یکی از این دو شرط برقرار است. اجاره‌نشینی در میان خانوارهای مهاجر بسیار رایج‌تر از میانگین کشور است، و همین باعث می‌شود اثر این روند روی ما مستقیم‌تر باشد.

چرا لابوره می‌گوید این وضعیت «تاریخی» است

به گفتهٔ لابوره، این وضعیت از نظر تاریخی استثنایی است.

در سال‌های رشدِ پس از رکود بزرگ دههٔ ۱۹۹۰، فاصلهٔ رشد میان گروه‌های درآمدی هم زیاد بود — ولی در آن دوره قدرت خرید کم‌درآمدترین دهک پایین نمی‌آمد؛ فقط کندتر از بقیه بالا می‌رفت.

تفاوت امروز همین است: یک گروه بالا می‌رود و گروه دیگر نه کندتر، بلکه پایین می‌رود. و وقتی این وضع چند سال پشت سر هم تکرار شود، فاصله دیگر یک عدد سالانه نیست؛ در سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ به بیش از ۱۶ واحد درصد می‌رسد.