Jadooye Negah

سکوت می کنم که این سکوت منطقی تره که الکل نگاه تو یواش داره می پره نه مست میکنی منو نه درک می کنم تورو نه من کنار تو گمم نه از کنار من برو همیشه بی اثرترین تلاش من گلایه شد دلم گرفته بود و این کلام ها کنایه شد همیشه عاقبت خودم شکستم و فنا شدم خراب و مست و بی رمق وبال کوچه ها شدم من از نبود تو پر و به این کلافگی دچار مترسک رها شده میان چوبه های دار نگاه بی تفاوتت به حجم سرد چشم من جنون مشت و آینه قبول می کنم بزن همیشه بی اثرترین تلاش من گلایه شد دلم گرفته بود و این کلام ها کنایه شد