Mosafere Paeizi

یه پاییز ِ دیگه بازم تو راهه بازم چشام به راه ِ تو سیاهه گفتی عشقِ بهار جدایی داره گفتی خزون که شد میای دوباره خزون غرورِ ابرا رو شکسته زمین پر شده از برگهایِ خسته ولی قلبای ِ یادگاریِ ما رو سینه ی درختِ غم نشسته. برگرد ... تنم دوباره با عشقِ تو تب کرد بازم نبودنت حالم و بد کرد برگرد برگرد ... تنم دوباره با عشقِ تو تب کرد بازم نبودنت حالم و بد کرد برگرد همه سهمِ من از خزون همینه بشینم روز و شب به انتظارت همه ترسم از اینه مثلِ هر سال فراموشت بشه قول و قرارت ببین که بادِ سردِ بی ترحم داره باز بویِ بی کسی میاره آهای مسافرِ پاییزیِ من یه وقت گم نکنی راهو دوباره برگرد ... تنم دوباره با عشقِ تو تب کرد بازم نبودنت حالم و بد کرد برگرد