Sharabe Arghavani

به شراب ارغوانی مشکن خمار ما را به نسیم مهربانی بنشان غبار مارا گل باغ دوستی را به سرشک پروراندم توبه باد غم سپردی همه برگ و بار ما را تو که ساغر لبت را به لبم نمی گذاری به تبسمی سحر کن شب انتظار ما را به نسیم نو شخندی دل همچو غنچه واکن به شکوفه نگاهی برسان بهار ما را زبشرگذشته بودم به خدا رسیده بودم تو اگر نبسته بودی سر رهگذار ما را تو در دین سیاه شب ها به فروغ باده ما نی که به مهر می نوا زی دل بیقرار ما را