Man Haminam

من توی جمع صمیمی حالا یه گوشه نشستم چشمام بازه به رشون ولی قلبم بستم یه جوری با خندهاشون الکی منم میخندم حرفشون نمیفهم سکوت بهونه کردم من همینم من همینجورم با همه نزدیکم ولی دورم من همینم اونی که دنیاش شده اندازی اتاقش چون که نگاهش غریب هست نمیره هیشکه سراغش من همینم اونی که هر شب مهمون تنهایاشه اونی که وقتی میفته میتونه تنها باشه من توی کافه جدید و ساعت مچیم رو هفته روبروم صندلی یخالی یکی خیلی زود رفته همه قرارا عمرم هیچکدوم فردا نداره بین من همه دنیا یه دیوار دیواره