Deltangi

خیره میمونم به این سقف تا به طلوع خورشید گوری عمیق شده این تخت که خواب هامو بلعید میبَره میکِشه میکُشه هر دَم منو این دلتنگیِ تو سقفی نمونده آسمونِ فاصله بینِ من و تو یه دریا توو چشمام این روزا خونه کرده این میزِ شامِ تک نفره منو دیوونه کرده میمیرم غرق میشم توو سکوتِ نبودنِ تو سایه ها آینه چیزی نشون نمیدن جز طرحِ صورتِ تو خالی از توست ، جهانم بی جواب موند سلامم عطرت آروم آروم از این خونه میپره عروسکت توو تخت خواب دیگه لبخند نمیزنه این درد این بغض این گریه رو نمیشه پنهون کرد این قصه تموم شد دنیامون رو هم نابود کرد خالی از توست جهانم بی جواب موند سلامم