مرد شصت ساله در فنلاند درگذشت؛ برای بیماری قابل درمانش کاری نشد

وقتی عزیز شما نمی تواند دردش را توضیح دهد، حرف شما تنها صدای اوست؛ و این خانواده می گویند صدایشان شنیده نشد.

مردی ۶۰ ساله با معلولیت ذهنی در منطقه ساتاکونتا (Satakunta) در غرب فنلاند درگذشت. طبق تصمیم مرکز بیمه بیماران (Potilasvakuutuskeskus) در اکتبر، اگر معاینه های لازم انجام می شد، مرگ او احتمالا قابل پیشگیری بود. برادرش به ایلتالهتی (Iltalehti) می گوید: «اینجا آشکارا کار اشتباه انجام شده است.»

چه اتفاقی افتاد؟

مرکز بیمه بیماران چه گفت؟

طبق تصمیم این مرکز، گشاد شدن روده بزرگ در بهمن به روشنی دیده شده بود، اما آزمایش بیشتری برایش انجام نشد. مرکز می گوید این آزمایش ها لازم بود و پیچ خوردگی روده را که باعث مرگ شد نشان می داد؛ و اگر پیدا می شد، قابل درمان بود. در تصمیم آمده است: «با این کار احتمالا می شد از وضعیت اورژانسی و مرگ بیمار جلوگیری کرد.» طبق تصمیم، به خانواده غرامت آسیب درمانی پرداخت می شود.

پیا لاهتینن (Pia Lahtinen)، مدیر خدمات بیمارستانی منطقه خدمات رفاهی ساتاکونتا، گفت منطقه درباره پرونده یک بیمار مشخص نظر نمی دهد.

چرا خانواده می گویند صدایشان شنیده نشد؟

مرد با پدرش و همسر پدرش زندگی می کرد و همسر پدر مراقب خانوادگی (omaishoitaja) او بود. به گفته برادرش، او نمی توانست علائمش را خوب توضیح دهد و گفتن آنها به پزشک بیشتر کار پدر و همسرش بود. خانواده فکر می کنند معلولیت ذهنی او شاید باعث شد حرف ها و درخواست های آنها برای آزمایش بیشتر جدی گرفته نشود. برادرش می گوید مدرکی برای تبعیض ندارند، اما این باید بررسی شود: «می خواهیم این ماجرا را علنی کنیم تا در آینده از چنین مرگ هایی جلوگیری شود.»

آنه سارینن (Anne Saarinen) از اتحادیه حمایت از افراد دارای معلولیت ذهنی (Kehitysvammaisten Tukiliitto) که این پرونده را نمی شناسد و کلی صحبت می کند، می گوید رایج ترین شکایتی که به آنها می رسد این است که بیماری یا علائم فرد را بخشی از معلولیت او حساب می کنند. «پزشک هم ذهن خوان نیست، وقتی بیمار کسی است که خودش حرف نمی زند.» به گفته او، در چنین مواردی خانواده نقش کلیدی دارد، چون می داند چه چیزی برای بیمار عادی است و چه چیزی نیست. او می گوید ویزیت های تصویری و عوض شدن مداوم کارکنان هم برای این بیماران مناسب نیست.

ساری تروونن (Sari Tervonen)، مدیر اتحادیه مراقبان خانوادگی (Omaishoitajaliitto)، می گوید همکاری مراقبان و نظام درمان بیشتر وقت ها خوب است، اما تماس هایی هم دارند از مراقبانی که حس کرده اند شنیده نشده اند. به نظر او بزرگ ترین مشکل، کمبود منابع منطقه های خدمات رفاهی و کمبود وقت در ویزیت ها است.

اگر فکر می کنید در درمان شما یا عزیزتان اشتباه شده، چه کنید؟